Dit is wat er gebeurt als je in je Inbox blijft hangen
Hé daar!
Lukt het al beter om lekker in de flow te blijven? Of vind je het lastiger dan je dacht? Grote kans dat het komt door een gebrek aan focus. Zoals die lijst van e-mails in je Inbox waar je nog iets mee moet. Dat zorgt pas voor afleiding, van binnenin, bedoel ik dan.
Al die losse eindjes blijven namelijk maar malen in je hoofd. Zo zorgen ze voor ruis en dus extra cognitieve load. Dat is een evolutionair dingetje, dat malen. Voordat we dingen konden opschrijven, was herhalen de enige manier om iets te onthouden.
Je brein is dus gebouwd om onafgemaakte taken steeds opnieuw naar voren te duwen. Handig toen, minder handig nu, maar desondanks heeft je brein nog geen update gekregen.
Loslaten door af te hechten
Dat is precies wat het Zeigarnik-effect beschrijft: onafgemaakte taken worden beter onthouden dan voltooide taken. De enige manier om je brein te laten ontspannen, is door zo’n los eindje af te hechten.
Maar hier is de denkfout die veel mensen maken: je hoeft een taak niet volledig af te ronden om je brein rust te geven, inplannen is al genoeg. Afhechten betekent niet dat je een heel breiwerk moet opleveren, alleen dat je brein weet dat er een plek en een moment voor is.
En dat doe je helaas niet in je Inbox.
Klim uit je Inbox
Hier is hoe je het Zeigarnik effect slim voorkomt en je mailbox als bewaarplek inruilt voor iets beters:
- Koppel je e-mail aan je takenlijst.
Zodat elk los eindje een plek krijgt. - Zorg dat je er op het juiste moment aan herinnerd wordt.
Anders blijft het alsnog in je hoofd hangen. - Reserveer tijd in je agenda.
Want zonder tijd is een taak geen taak maar een wens.
Dat koppelen van een e-mail aan je takenlijst is in veel gevallen verbazingwekkend eenvoudig. In dit artikel kun je lezen hoe je dat voor elkaar krijgt. Het is een mooi staaltje van breinvriendelijk werken.
Wil je daar extra hulp bij? Schrijf je dan in voor de training Breinvriendelijk Werken met Outlook van 9 en 23 juni a.s.
Trouwens, dat derde puntje, over zorgen dat je genoeg ruimte in je dag of week hebt, daar kom ik volgende keer op terug.
Tot dan,
